Monday, August 17, 2009

ေျပာင္းျပန္ေလွ်ာက္မိေသာ လမ္း

မုိးစက္ေတြက မွန္ျပတင္းရဲ႕ အျပင္ဘက္ကုိ ပ်င္းရိပ်င္းတြဲ လာရုိက္ခတ္ေနတယ္။ရုိက္လုိက္၊ျပီးေတာ့ ေအာက္ဘက္ကုိ စီးက်သြားလုိက္နဲ႔...။ မုိးေရစက္ေတြကုိ ခုလုိၾကည့္ေနရတာ အင္မတန္မွ ပ်င္းရိစရာ ေကာင္းပါတယ္။သုိ႔ေပမယ့္ အဲ့လုိၾကည့္ေနရတာကမွ စိတ္အာရံုကုိ တစ္ေနရာရာဆီ ပုိ႔ထားႏုိင္ေသးတယ္ မဟုတ္လား။အဲ့လုိမွမဟုတ္ရင္ အေတြးေပါင္းမ်ားစြာက ကုိယ့္ကုိႏွိပ္စက္လုိ႔ေနမွာ အေသအခ်ာ။

+++++++++++++++++++

"ေနာက္ထပ္ ငါးရက္၊တစ္ပတ္ေလာက္ေနရင္ ငါတုိ႔ခြဲခြာၾကရေတာ့မယ္ေနာ္" ဆုိျပီးေတာ့ သူ႔ဆီကေန အသံတစ္ခုခုမ်ား ၾကားရမလားဆုိတဲ့စိတ္နဲ႔ နားစြင့္ေနမိခဲ့တယ္၊ အနည္းဆံုးေတာ့ " ရူးတတ္ရန္ေကာ" လုိ႔ ျငဴစူတဲ့စိတ္ေၾကာင့္ ခ်လုိက္တဲ့ သူ႔သက္ျပင္းသံ တစ္ခုပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။

တိတ္ဆိတ္မႈဟာ ေသြးပ်က္ေခ်ာက္ခ်ားဖြယ္ေကာင္းေလာက္စရာ။

ကုိယ္န႔ဲပတ္သက္လုိ႔ သူ႔စိတ္ထဲမွာ ဗလာစာအုပ္အသစ္ထဲက ဘာမွမေရးရေသးတဲ့ စာမ်က္ႏွာတစ္ခုလုိပဲ ရွိေနႏွင့္ျပီးသားဆုိတာ ၾကိဳသိထားရက္နဲ႔ ဘာလုိ႔မ်ားသူ႔ေရွ႕မွာ လြမ္းျပခဲ့မိပါသလဲဆုိတာ မစဥ္းစားခ်င္ ေတာ့ပါ။

++++++++++++++++++++++


အရာရာတုိင္းက အစီအစဥ္တက် ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။လူေတြရဲ့ဆႏၵအတုိင္း၊ လူေတြျဖစ္ခ်င္တာေတြခ်ည္းသာ ျဖစ္လာခဲ့မယ္ဆုိရင္ ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟတရားေတြ ကင္းစင္ျပီး ကမၻာၾကီးျငိမ္းခ်မ္းေတာ့ မေပါ့။ ကုိယ္လဲ ေအးျငိမ္းခဲ့တာ ၾကာလွေပါ့။ သူ႔သတ္မွတ္ခ်က္အရဆုိရင္ေတာ့ ကုိယ္က ကုိယ့္စိတ္နဲ႔ကုိယ္ ဒုကၡေရာက္ရတဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္သာ ျဖစ္သည္။

သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ့သူေတြမွာ တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္က အရင္ဆံုး စခ်စ္ၾကမယ္၊တစ္ေယာက္ဆီက အခ်စ္ေတြ ေနာက္တစ္ေယာက္ဆီကုိ ကူးစက္ စီးေမ်ာေစမယ္၊ျပီးေတာ့သူတုိ႔ တစ္ဦးကုိတစ္ဦး နားလည္ေသာ၊ရင္းႏွီးေသာ ခ်စ္သူေတြျဖစ္ၾကမယ္၊ တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ သိပ္လုိအပ္လာခဲ့အခါမွာ နီးစပ္ဖုိ႔အတြက္ ၾကိဳးစားၾကမယ္၊ ေနာက္ဆံုးမွာသူတုိ႔ေတြဟာ ခ်စ္ခင္ၾကင္နာစြာ ေနသြားၾကေလသတည္း ဆုိတာမ်ိဳးသာ။

ကုိယ္တုိ႔ ဇာတ္လမ္းေလးကေတာ့ သာမာန္ထက္ရုိးစင္းခဲ့ေလသလား၊သုိ႔မဟုတ္ ရႈပ္ေထြးခဲ့ေလသလား။
ေသခ်ာတာကေတာ့ ၾကားဖူး၊ ျမင္ဖူးေနက်ေတြထက္ နားလည္ဖုိ႔ ခက္ခဲတဲ့ ဘာသာရပ္တစ္ခုဆုိတာပါပဲ။ ၾကည့္ဖူးေနက် ဇာတ္လမ္းေတြကုိ ေျပာင္းျပန္ ျပန္ရစ္ျပီးၾကည့္ရသလုိပါပဲကြယ္..။

မ်က္စိတစ္မွိတ္စာအလင္းမွာ ကုိယ္တုိ႔သိပ္ကုိ နီးစပ္ခဲ့ၾကတယ္၊ တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္ သိပ္လုိအပ္ခဲ့ တယ္။ျပီးေတာ့ တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္ သိပ္ခ်စ္ခဲ့ၾကတယ္။ ခုေတာ့ တစ္ေယာက္ဆီက အခ်စ္ကုိရဖုိ႔ တစ္ေယာက္က ျပန္ၾကိဳးစားေနရတယ္၊ ျပီးရင္ငါတုိ႔ ကြဲကြာၾကျပန္ဦးမယ္။
ကဲကြယ္.. အဲ့ဒိေလာက္ကေျပာင္းကျပန္ ႏုိင္လွတဲ့ ဇာတ္လမ္းမ်ိဳး ရွိေလဦးမလား။

+++++++++++++++++


ငါတုိ႔ေတြဘယ္အခ်ိန္မွာ ျပန္ေပါင္းထုပ္ႏုိင္လိမ့္မလဲ၊ဘယ္ေနရာမွာ ရင္ေငြ႔ခ်င္းျခံဳေပးလုိ႔လံုႏုိင္ပါလိမ့္မလဲ..။

++++++++++++++++++


အရုိးသားဆံုးေျပာရရင္ေတာ့ ကုိယ္ကရူးတတ္လြန္းတဲ့သူပါကြယ္၊ခ်စ္တတ္လြန္းလုိ႔ပဲ အခါခါႏွင္ထုတ္ေနတဲ့ မင္းနားမွာပဲ ရစ္သီေနမိတာ ႏွစ္ကာလေတြခ်ိဳ႕တဲ့ ေယာင္ယမ္းေနခဲ့ျပီေလ။

17.08.09

Thursday, August 13, 2009

ေကာင္းေလးေကာင္းနဲ႔ ၅၀၀ တန္တစ္ရြက္

ကေန႔ ဥပုဒ္ေန႔ဆုိေတာ့ ဥပုဒ္အပတ္တုိင္း၊အခါခါေခၚေနတဲ့ အတူေနသူငယ္ခ်င္းရဲ့အေမ့ ဆႏၵလဲအထေျမာက္ေအာင္၊ကုိယ္တုိင္လဲ တစ္ေယာက္ထဲၾကပ္ေနတဲ့စိတ္ေတြကုိ ထြက္ေပါက္ေပးခ်င္မိတာနဲ႔ တစ္နာရီစာတရားသြားနာျဖစ္ပါတယ္။
သူငယ္ခ်င္းရယ္၊သူ႔မိဘႏွစ္ပါးနဲ႔ က်မ။

ဘုန္းဘုန္းေဟာတဲ့ တရားေခါင္းစဥ္က " ေကာင္းေလးေကာင္း" တဲ့။
၁။ သီလ
၂။ သဒၵါ
၃။ ပညာ နဲ႔
၄။ ကုသုိလ္

၄င္းတရားေလးပါးသည္ ကုိယ့္အတြက္ေလာကီ၊ေလာကုတၱရာခ်မ္းသာေကာင္းက်ိဳးေတြရႏုိင္ျပီး ဘုရားေဟာတရားျဖစ္တဲ့ မိမိကုိယ္သာကုိးကြယ္ရာျဖစ္ဖုိ႔အဲ့ဒိတရားေလးပါးကုိ မလြတ္တမ္းအသိကပ္ရမယ္...စသျဖင့္..စသျဖင့္..။

သာဓုအၾကိမ္ၾကိမ္ေခၚလုိ႔....။စိတ္ႏွလံုးေလး ေအးခ်မ္းေနမိတယ္။သူငယ္ခ်င္းလုပ္သူနဲ႔လဲ ညဘက္ေရာက္ရင္ တေန႔တာေရးရာ ျပန္လည္ေဆြးေႏြးစရာေတြအမ်ားအျပားရလာခဲ့တယ္..။

တရားပြဲျပီးျပီးခ်င္း တုိးတုိးေလးကပ္ေျပာလုိက္တယ္။
" ငါ ဗုိက္ဆာျပီ၊လွည္းတန္းေစ်းနားက အသုပ္သြားစားမယ္ " လုိ႔..။
" နင့္ ဗုိက္နဲ႔ျဖစ္ပါ့မလား၊ေျမၾကီးဆန္ဖုိ႔ၾကိဳးစားရင္းက တျဖည္းျဖည္းၾကီးက်ယ္လာတဲ့ဗုိက္ေလ" တဲ့။

အသုပ္စပ္စပ္စားျပီး တစ္ခုခုကုိအခ်ိဳတည္းခ်င္ျပန္တယ္။သံစံုတီး၀ုိင္းေလးနဲ႔ လည္ေရာင္းတဲ့ အုန္းသီးနန္းခ်င္းနဲ႔ ႏုိ႔ဆီနဲ႔လိမ္းသုတ္ထားတဲ့ ေ၀ဖာ၊အဲ့ဒါစားမယ္၊တြန္းလွည္းနားကပ္သြားတယ္။ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးပဲ၊စိတ္လက္ၾကည္လင္ေနလုိ႔ ေ၀ဖာ၊ေ၀ဖာနဲ႔ ေနာက္ကေနေအာ္လုိက္သြားမိေသးတာ။

အနားေရာက္လုိ႔သူငယ္ခ်င္းက ေ၀ဖာမွာေနတုန္းမွာပဲ "ဟဲ့..ငါ့ပိုက္ဆံေလးဖ်က္ေပးစမ္းပါ၊၁၀၀၀ တန္ေလးဖ်က္ေပးစမ္းပါ " နဲ႔..သနပ္ခါး၀ါ၀ါေတြန႔ဲအမ်ိဳးသမီးတဦးက အနားမွာတတြတ္တြတ္ေျပာေနတာ။ေ၀ဖာသည္ကဘာမွ ျပန္မေျပာဘူး။ဂရုမျပဳသလုိ လုပ္ေနတယ္။အမွန္ေတာ့ က်မ ေ၀ဖာ ၊ေ၀ဖာနဲ႔ေအာ္ျပီးလုိက္သြားတုန္းမွာတုန္းထဲက အဲ့ဒိအမ်ိဳးသမီးနဲ႔ေ၀ဖာသည္ စကားေျပာေနတာ ျမင္ျပီးသား။

သတိထားၾကည့္လုိက္ေတာ့ အမ်ိဳးသမီးကလဲ ေစ်းသည္ပဲ။ဟင္းရြက္ေရာင္းတာနဲ႔တူတယ္။မေသခ်ာဘူး။ဒါနဲ႔ ခမ်ာေစ်း၀ယ္ကုိ ျပန္အမ္းဖုိ႔ ခက္ေနတာ့မယ္။ကုိယ္ခ်င္းစာတယ္။ကုိယ္တုိင္လဲ ငယ္ငယ္က ဒီလုိေစ်းေရာင္းတဲ့ပတ္၀န္းက်င္ထဲ ၾကီးျပင္းခဲ့ရတာ။
အဲဒါထက္ပုိျပီး ေနရာတကာမွာ တစ္သွ်ဴးတစ္ထုပ္၊စႏုိးတာ၀ါတစ္ထုပ္အမ္းေနတတ္တဲ့ ျမန္မာျပည္ကအေၾကြအခက္အခဲကုိလဲ သတိရမိေသးတယ္။ဒါနဲ႔ပဲ ...
" ေပးေပး က်မဖ်က္ေပးမယ္ " ဆုိျပီး ကုိယ္ပုိက္ဆံအိတ္ေလးထဲ ႏႈိက္ေတာ့၂၀၀ တန္တစ္ရြက္၊ရာတန္ တစ္ရြက္ပဲ ရွိတယ္။
" ေက်းဇူးပါ အစ္မၾကီးရယ္။က်မ ေစ်း၀ယ္သူကုိ ၈၀၀ အမ္းရမွာမုိ႔ ရာတန္၊ႏွစ္ရာတန္ေလးနဲ႔ လုပ္ေပးပါေနာ္ " တဲ့။

အဲ့ဒါနဲ႔ သူငယ္ခ်င္းဆီက " နင့္ ၅၀၀တန္နဲ႔ ၂၀၀ တန္ေနာက္ထပ္တစ္ရြက္ရွိေသးလား " ဆုိျပီး လွမ္းေတာင္းလုိက္တယ္။
သူကလဲ ေ၀ဖာကုိ မဲေနသလား၊သုိ႔မဟုတ္ လက္ရႈပ္ေနလားေတာ့မသိဘူး။ငါးရာတန္ထုတ္ေပးတယ္။က်မလဲ သူ႔ဆီကယူျပီး ျဖန္႔ေတာင္မၾကည့္ေတာ့ပဲ လက္ဆင့္ကမ္းေပးလုိက္တယ္။ေပးလုိ္က္တာကုိ ၅၀၀ တန္တစ္ရြက္၊၂၀၀တန္၂ရြက္နဲ႔ရာတန္တစ္ရြက္
ေပါ့။အဲ့လုိပဲ ထင္တာ။အမ်ိဳးသမီးခ်ာခနဲလွည့္အထြက္မွာပဲ သူငယ္ခ်င္းက
" ဟဲ့ဟဲ့..ငါးရာတန္က သံုးရြက္ေတာင္၊သံုးရြက္ေတာင္ " နဲ႔..။အဲ့ဒါနဲ႔ သူ႔ေတာင္ ျပန္ေအာ္ေနလုိက္ေသးတယ္။
" ဟုတ္လုိ႔လား ။ဟုတ္လုိ႔လား " ။သူကလဲ
" ဟုတ္ပါတယ္ဆုိ၊မဟုတ္ပဲ ေျပာမလား "။ဟင္! ဒါဆုိအဲ့ဒီအမ်ိဳးသမီးက်မကုိေပးတာက ၁၀၀၀ တန္တစ္ရြက္၊
က်မသူ႔ျပန္ေျပးလုိက္တာက ၅၀၀ တန္သံုးရြက္၊၂၀၀တန္ႏွစ္ရြက္နဲ႔ ရာတန္တစ္ရြက္ဆုိေတာ့ ၂၀၀၀ က်ပ္ေပါ့။

ေလးငါးလွမ္းပဲေလွ်ာက္ရတဲ့ သူ႔ေစ်းေတာင္းနားသြားလုိက္တယ္။အမ်ိဳးသမီးကေစ်း၀ယ္ကုိ ပုိက္ဆံအမ္းျပီးသြားျပီ။က်မသူ႔အနား ေရာက္သြားေတာ့ အမ်ိဳးသမီးက က်မကုိမၾကည့္ပဲ ပုိက္ဆံေတြကုိ ဗန္းေအာက္သြင္းမလုိ၊ထုတ္မလုိ လုပ္ေနတယ္။ သူ႔ဗန္းေလးထဲမွာ ၅၀၀ ႏွစ္ရြက္နဲ႔ ၂၀၀ တန္တစ္ရြက္က်န္ေနေသးတယ္။အမွန္ဆုိ အဲ့ဒိငါးရာတန္ ၂ ရြက္လံုးက က်မပုိေပး လုိက္မိတဲ့ ၂ ရြက္၊အဲ့ဒါေျပာဖုိ႔ကုိ ဆြ႔ံေနတယ္။ဘာေျပာရမွန္းလဲ မသိဘူး။သံုးငါးစကၠန္႔ေလာက္ၾကာျပီးေတာ့
" အစ္မကုိ က်မငါးရာတန္သံုးရြက္ေပးမိတယ္"
သူက ဟုိလုိလုိဒီလုိလုိနဲ႔ တစ္ရြက္ကုိ က်မလက္ထဲျပန္ထည့္တယ္။
" မဟုတ္ဘူးအစ္မ။က်မေပးလုိက္တာ သံုးရြက္ေတာင္ဆုိေတာ့အစ္မ ၂ ရြက္ျပန္ေပးရမွာ "..
" အဲမဟုတ္ဘူးေလ။မဟုတ္ဘူး။တစ္ရြက္က က်မဟာ.." ဘာမွဆက္မေျပာတတ္ေတာ့..။ဘာမွလဲ ဆက္မေျပာခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ သူလဲ တုန္အေနတယ္။ဗန္းထဲက ငါးရာတန္၂ရြက္လံုး က်မပုိ္က္ဆံဆုိေပမယ့္ ထပ္ေျပာလုိက္လုိ႔ သူျပန္ေအာ္မွာလဲ ေၾကာက္တယ္။ေစ်းလည္ေခါင္မွာ ေအာ္ဟစ္အေျပာခံရေကာင္း ခံရႏုိင္တယ္။သနပ္ခါး၀ါ၀ါနဲ႔ ဟင္းရြက္သည္အမ်ိဳးသမီးမ်က္ႏွာကုိ က်မဆက္ကုိမၾကည့္ခ်င္ေတာ့တာ။သူျပန္ေပးတဲ့ ၅၀၀ တန္ေလးတစ္ရြက္ယူျပီးလွည့္ထြက္လာခဲ့တယ္။

"နင္ဟာေလ..အျမဲလွ်ပ္ျပာ၊လွ်ပ္ျပာ..ဘယ္ေတာ့မွ ေသခ်ာက်နမရွိဘူး"
"ဟဲ့ နင္ေပးထဲက တခါထဲ တစ္ရြက္ပဲေပးပါလား၊ဘာလုိ႔ သံုးရြက္အထပ္လုိက္ၾကီးေပးေသးလဲ"
"ဟင္ ငါကလက္ထဲရႈပ္ေနလုိ႔ နင့္ဘာသာနင္ တစ္ရြက္ထုတ္ျပီးေပးလုိက္လုိ႔ရတာပဲ။ဘာကုိမွ ေသခ်ာမၾကည့္ဘူး။စြတ္လုပ္တာပဲ..အျမဲ.."

"ထားလုိက္ပါဟာ..လွဴတယ္သေဘာထား"
"မထားႏုိင္ပါဘူး။ဒါ လွဴတာမွ မဟုတ္တာ..။ေျဗာင္ယူတာၾကီးကုိ.."
"ေအာ္..ကဲ ..သူ႔အတြက္ေတာ့ ခုိးတယ္၊တုိ႔အတြက္ေတာ့ လွဴတယ္ထား"
"အလကား..နင္ အ လုိ႔ ..အဲ့ဒါ။ခုေတာ့ ေ၀ဖာကုိ ၇၀၀ ဖုိးစားရသလုိျဖစ္ေနျပီ.."
ဒီလုိပဲ၊မွားတဲ့သူကုိ အရင္ဦးေအာင္ ေအာ္ေၾကးဆုိေတာ့ ထူးျပီးစိတ္တုိမေနေတာ့ပါဘူး။

အဲ့လုိပါ..။ေငြငါးရာနဲ႔မ်ား အျဖစ္အပ်က္လုပ္ေနေသးတယ္ ထင္ေလမည္လား။သုိ႔ေသာ္..ကုိယ္မွန္ေနမွန္း သိသိၾကီးနဲ႔လဲ
ဘာမွေခ်ပေျပာဆုိဖုိ႔ အခြင့္အေရးမရခဲ့ပါဘူး။က်မထပ္ေျပာရင္ အဲ့ဒီအမ်ိဳးသမီးက က်မကုိဆြဲမရုိက္ဘူးလုိ႔ ေျပာႏုိင္မလား။
ဆြဲရုိက္လဲ အရိုက္ခံရံုပဲ။ဘာမွ မွန္ကန္တဲ့ရလဒ္တစ္ခုရလာမွာ မဟုတ္မွန္းက်မ အေသခ်ာၾကီးသိေနသည္။

အသုပ္ဆုိင္အသြားလမ္းတုန္းကလဲ လူစည္ကားရာလမ္းမေပၚကအသုဘအိမ္မွာ ေန႔ခင္းေၾကာင္ေတာင္ဖဲ၀ုိင္းလုပ္ေနလုိ႔ စကားစမိရင္းက တရားဥပေဒ၊မတရားဥပေဒနဲ႔တရားဥပေဒရဲ့ အထက္မွာဘယ္သူေတြရွိလဲ။တရားဥပေဒရဲ့ေအာက္မွာ ဘယ္သူေတြရွိေနသလဲေတြ ေျပာျဖစ္ၾကေသးတယ္။

ဘုန္းဘုန္းေဟာတဲ့ သီလ၊သဒၵါပညာ၊ကုသုိလ္ စတဲ့ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြနဲ႔ အင္မတန္နီးစပ္လြယ္ေသာအရာမ်ားလဲ ျမန္မာျပည္တြင္မေတာ့ နားလည္ဖုိ႔၊လက္ခံက်င့္သံုးဖုိ႔ အလွမ္းေ၀းေနတုန္းပါပဲလုိ႔ ဘုန္းဘုန္းဆီေနာက္တစ္ေခါက္ေရာက္မွ ေလွ်ာက္ရဦးေတာ့မယ္..။

Sunday, August 09, 2009

သူနဲ႔က်ေနာ္ အေျဖမေပၚေလေသာ ပုစၧာ

သူက က်ေနာ့္ကုိ....
ဘာသာရပ္တစ္ခုခုမွာ ထူးခၽြန္ေစ့ခ်င္တယ္။

သူက က်ေနာ့္ကုိ....
လူဆုိတာ တစ္ေနရာရာမွာ ေသသပ္က်နစြာ
ေျပာင္ေျမာက္ရမယ္လုိ႔
ရံႈ႕ခ်ေျပာတတ္ေသးတယ္။

သူက က်ေနာ့္ကုိ....
သံေခ်းတက္ေနတဲ့ဓား မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။
သူကိုယ့္သူ ဓားေသြးေက်ာက္အျဖစ္ခံျပီး
က်ေနာ့္ကုိ ထက္ျမတဲ့ဓားတစ္လက္ျဖစ္ေစခ်င္တယ္။
အဲ့ဒိဓားနဲ႔..
က်ေနာ့္ခရီးကုိ က်ေနာ့္ဘာသာထြင္ခုိင္းတယ္။

သူက က်ေနာ့္ကုိ........
ငတ္ျပတ္ေနတဲ့ အမႈိက္ပံုနားက ကေလးေတြကအစ၊
မုိးထဲ၊ေလထဲ ကားနံေဘးမွာခုိက္ခုိက္တုန္ေနရင္း
ပန္းေရာင္းေနတဲ့ကေလးေတြအလယ္
ေပတရာလမ္းမေပၚမွာ တလၾကမ္းေမာင္းသြားတဲ့
မွန္အလုံပိတ္ကားေထြထဲက လူေတြအဆံုး...
ႏွလံုးသားထဲထိ ပစ္ပစ္ထည့္ျပီး
ရင္ဘတ္နဲ႔ ဆန္႔သေလာက္ခံစားေနတဲ့
ထိလြယ္၊ရွလြယ္၊က်ိဳးလြယ္ေၾကလြယ္တဲ့လူတစ္ေယာက္ မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။

သူက က်ေနာ့္ကုိ....
ျမန္မာျပည္ရဲ့အျပင္ဘက္ကုိ ထြက္ရပ္ေစ့ခ်င္တယ္။
ခင္ဗ်ားနဲ႔သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္တဲ့ လူ႔ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုမွာ
မရွင္သန္ခ်င္ဘူးလားလုိ႔
ေမးလား ေမးတတ္ေသးတယ္..။

သူနဲ႔က်ေနာ္
အေျဖမေပၚေလတဲ့ သုိ႔ကလုိပုစၧာေတြေၾကာင့္
မုိးခ်ဳပ္ညေန၊
ေမြးေမေမေတြ မ်က္ရည္ေတြတဲ့အထိ
အေျဖေဖြလုိ႔ မစြမ္းခဲ့ေလဘူး။

ဒီလုိနဲ႔.....
က်ေနာ္တုိ႔ႏွစ္ဦးသား
လွလွပပေလး၊ျပီးေတာ့ ေသေသသပ္သပ္ေလး
ရင္းႏွီးရုိးသားခဲ့ၾကတယ္။
ႏွလံုးေသြးခ်င္းေဖာက္ဖုိ႔မလုိ
ေသြးေသာက္ရဲေဘာ္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။


Mirror
(ခ်စ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းသုိ႔)

Monday, August 03, 2009

Mirror ရဲ့အခုတေလာ

ခုတေလာ

ေတြးေနမိတာက
(၁ ) ေဘာလံုးသမားအေျပာင္းအေရႊ႕ (ရီဘာရီနဲ႔ ေဒးဗစ္ဗီလာ မန္ယူကုိေရာက္ရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ )
(၂ ) ေ၀းကြာျခင္းသီအုိရီအေၾကာင္(တေစၧတစ္ေကာင္ေျခာက္လွန္႔ေနပါတယ္ )
( ၃ ) နတ္ေမာက္အေၾကာင္း
ဘာျဖစ္တယ္မသိဘူး။အညာကုိ သိပ္သတိရေနတယ္။
ဒီၾကားထဲ ညတုန္းက ဦးဇင္ေယာ္ေမာင္ေမာင္ၾကီးရဲ့ ျမန္မာ့ေမာ္ကြန္းကုိၾကည့္လုိက္မိေတာ့
အရူးတပုိင္းမီး၀ုိင္းေအာင္ကုိ အညာကုိသြားခ်င္ေနမိတယ္။

ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ျပန္ဆင္ျခင္မိတာက
အေျပာင္းအလဲ တစ္ခုခုေတာ့လုပ္သင့္ျပီ 

က်န္းမာေရး

ေခါင္းကုိက္တာကလြဲရင္ အကုန္ေကာင္းတယ္။

ဖတ္ျဖစ္တာ

ကိုေအာင္သာငယ္ရဲ့ ဖန္မွ်င္အလင္းတန္း၊ ပန္းတပြင့္ ကဗ်ာေပါင္းခ်ဳပ္၊
ကဗ်ာ့ဥယ်ာဥ္ နဲ႔
ေန႔စဥ္ထြက္သမွ် သတင္းဂ်ာနယ္၊ေဘာလံုးဂ်ာနယ္မ်ား

ေရာက္ျဖစ္ေနတာက

က်ဥ္းပိတ္တဲ့အခန္းထဲက ျပတင္းေပါက္ေလးနား။
(အဲ့ဒိကေန ေ၀းကြာျခင္းရဲ့တရားကုိ ႏွလံုးသြင္းေန...)

ေရးျဖစ္ေနတာက

ေဆာင္းပါးေတြ နဲ႔ကဗ်ာတစ္လံုးစ၊တစ္ေၾကာင္းစ၊ႏွစ္ေၾကာင္းစ

နားေထာင္ျဖစ္ေနတာက
Addicted ( Enrique Iglesias )
ေဘာလံုးသမားေရာ၊အဆုိေတာ္ေရာ Spanish ေတြပဲ သေဘာက်ေနမိတယ္။

ရြတ္ေနမိတဲ့ ကဗ်ာက
ခြက္ထဲက လက္က်န္ဟာ
လက္ထဲက မနက္ၿဖန္ခါေတြအတြက္ေပါ့တဲ့
ဒီေတာ့…ကုန္ေအာင္ေမာ့မေသာက္ၿဖစ္ၾကၿပန္ဘူး….
(ကုိေဆာင္းယြန္းလ)

ျဖစ္ခ်င္ေနတာက

ဘာမွ မလုိအပ္ေတာ့တဲ့သူ၊

စားျဖစ္ေနတာက

လွည္းတန္းအ၀ုိင္းထဲက ရခုိင္မုန္႔တီသုပ္၊
အိမ္က အညာထမင္းနဲ႔ဟင္းေတြ၊

ေသာက္ျဖစ္ေနတာက
ေကာ္ဖီ ( ၾကံဳသလုိ ေနရာမွာ ျဖစ္သလုိေသာက္ျဖစ္ေနတယ္ )

သနားေနမိတာက

မုိးရြာထဲမွာ ဦးထုပ္ေလးေရွ႕ခ်ျပီးေတာင္းေနတဲ့ လွည္းတန္းနားက အဘုိးၾကီး၊အဘြားၾကီးေတြ

လြမ္းေနမိတာက

အေ၀းဆံုးေ၀းေတာ့မယ့္ အနီးဆံုးကလူ

ေမ့ေလ်ာ့ပစ္ေနမိတာက

ကုန္သြားေနတဲ့အခ်ိန္ေတြနဲ႔ ေနာက္ေရာက္လာမယ့္ ရက္သတၱပတ္

ခါးသက္ေနမိတာက

ဟန္ေဆာင္မႈ၊လိမ္လည္မႈ၊မရုိးသားမႈ
(အနားမွာ အမ်ားၾကီးပဲေတြ႔ေနရတယ္ )

တမ္းတေနမိတာက

အထိအရွမခံတဲ့ ၾကင္နာမႈအေဟာင္းအမ်င္းေတြ..။

ၾကိတ္ျပီး ခ်ီးက်ဴးေနမိတာက

အိမ္က သမီးေလး။

ဆႏၵမရွိတဲ့ေနရာ

လွည္းတန္းလမ္းမ

ဆႏၵရွိေနတဲ့ကိစၥ

အညာသြားခ်င္တယ္။(နတ္ေမာက္၊ပုဂံ )

မုန္းေနမိတာ

ကတိ၊သစၥာတရားပါးရွေနတဲ့လူေတြ

ခ်စ္ေနတာက

ေဘးနားကလူေတြအကုန္လံုးကုိခ်စ္တယ္။

စိတ္ပ်က္ေနမိတာက

အထက္ဖား၊ေအာက္ဖိလုပ္တတ္တဲ့ လူေတြ

စြဲလန္းေနမိတာက

စပါးပင္စိမ္းစိမ္းနဲ႔ လယ္ကြင္းေတြ

လုိအပ္ေနတာက

တြန္းအားတစ္ခု

ေတာင္းေနမိတဲ့ဆု

အလုပ္အျမန္ရပါေစ

ထပ္ျပန္တလဲလဲေအာ္ဟစ္ေနမိတာက

ခက္ျပီ၊ခက္သည္၊သိပ္ခက္သည္

၀န္ခံခ်င္တာက

မေနာ္နဲ႔ ညီညီ ..သူတုိ႔ဆီေဘာက္စ္ေတြမွာ ဘာတဂ္မွန္းမသိတဲ့ တဂ္အေၾကာင္းအျပန္အလွန္
ေအာ္ေနၾကထဲက စိတ္၀င္စားေနမိတာ...။

ေဟ့လူတုိ႔...ေရးေပးၾကပါ..။

ကုိဖုန္းျမင့္
ကုိရြာသား နဲ႔
ေတာေက်ာင္းဆရာ
( ဒီတခါမေရးရင္ ေသခန္းျပတ္ပဲ သူငယ္ခ်င္း )

Sunday, August 02, 2009

စမ္းေခ်ာင္းငယ္ရဲ့ လက္ရာ


ကုိစမ္းေခ်ာင္းငယ္ရဲ့လက္ရာပါ။လြန္ခဲ့တဲ့ ဘယ္ႏွစ္လေလာက္ျဖစ္မလဲ မသိဘူးေနာ္၊ေျပာခဲ့ဦးအစ္ကုိေရ့..။
က်မေမာ္ဒယ္လ္မထုိင္ရပဲ၊ပံုတူလဲမရွိပါပဲနဲ႔ သူ႔ဘာသာသူဆြဲေပးထားခဲ့တာပါ၊အေတာ္ေလးတူပါတယ္..။
အဲ့ဒိပုံေလးရတုန္းက ေပ်ာ္ရႊင္မိတဲ့စိတ္ခံမႈေလးကုိ တသသေတာင္ျဖစ္မိရဲ့။သူငယ္ခ်င္းေတြကုိလဲ ၾကြားရတာ
အေမာေပါ့ေလ..။

အဲ့ဒိတုန္းထဲက ဗုိလ္ခ်ဳပ္ပံုတူကုိ ဆြဲေပးမယ္ေျပာထားတာလဲ ခုထိေတာ့လက္ထဲေရာက္မလာေသးပါဘူး။
သူနဲ႔နန္းညီနဲ႔ ၂ ေယာက္ေပါင္းျပီးေတာ့ သူတုိ႔ပန္းခ်ီပညာေတြနဲ႔ ဘယ္လုိမ်ားပံုေဖာ္ေပးၾကေလမလဲ...
သံုးလေလာက္ေတာ့ၾကာသြားျပီထင္ရဲ့..။သူတုိ႔ဆြဲျပီးရင္ ဒီဘေလာ့ဂ္မွာ ျပန္တင္ေပးပါဦးမယ္.။