သင်းကွဲ

၁၆ နှစ်ကတည်းက သင်းကွဲခဲ့

အခု ငယ်တဲ့အရွယ်လည်းမဟုတ်တော့ဘူး။

သူတို့ပျော်နေကြသလား၊ သူတို့ဝမ်းနည်းနေကြသလား

သို့မဟုတ်

ပျော်တစ်ဝက် ငိုတစ်ဝက် ဖြစ်နေကြသလား

သတ္ထုကြိုးမျှင်တွေကနေတဆင့်၊

ထိုမှတဆင့်တက်ပြီး

လေလှိုင်းကြားကတဆင့် တွက်ဆ/ခဲ့ရ

ဒီည/ ဒီဘဝ။

တခါတရံများကျတော့ မတတ်နိုင်မှုများစွာကို

အတိတ်ကံဆိုပြီး လွှဲချကြည့်တဲ့အခါ

နေသာထိုင်သာပဲ ရှိသွားတော့သလိုလို။

အခု .. ငယ်တဲ့အရွယ်လည်းမဟုတ်တော့ဘူး

ဒါပေမယ့် ထမင်းရည်ပူငှဲ့နေတဲ့ အမေ့ကျောပြင်နား ပါးအပ်လို့ ငိုချင်တုန်း။

မကြေးမုံ

( ၀၇-၀၁-၂၀၁၃ )

ကုိယ္တုိင္ေရး ပံုတူ

ဒီရက္ေတြထဲ လက္ေရးနဲ႔ စာေရးရတာကုိ အေတာ္သေဘာက်ေနမိတယ္။
ဟုိတုိ႔တုိ႔ ဒီတုိ႔တုိ႔ေလးေတြမွန္သမွ် လက္ေရးနဲ႔ပဲ ေရးေနျဖစ္တယ္။ အခု ဒီကဗ်ာမပီ၊ စာမပီတဲ့ ပါဒေလး သံုးေလးခုကုိလဲ လက္ေရးနဲ႔ပဲ ခ်ေရးလုိက္ပါတယ္။ ေခါင္းစဥ္က အငဲ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္နဲ႔မ်ား တူေနမလား မသိပါဘူး။ အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ တျခားလဲ ဘာမွမခံစားႏုိင္၊ မစဥ္းစားႏုိင္သမုိ႔ .. ဒါေလးပဲ ေရြးလုိက္ပါတယ္။

 ရာသီက အရူးရင့္ေနေစသလုိ စိတ္ကလဲ ေရာဂါရင့္ေနတဲ့ ကာလ၊ သမယ ေပါ့။

ေရးျပီးလုိ႔ ဓာတ္ပံုလဲရုိက္ျပီးကာမွ ေနာက္ထပ္တစ္ေၾကာင္းေလာက္ ထပ္ထည့္လုိ႔ရေသးတာပဲ လုိ႔ ေတြးမိတယ္။
" ငါက အရည္မရ၊ အဖတ္မရ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ အသက္ရွင္ေနမိတဲ့ လူပါ " လုိ႔ေလ။


ႏွစ္သစ္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ။
MIRROR
( 13-04-2012 )